it's hard to swim when the tide is going against you.
so true this is.
sigh.
December 09, 2006
December 01, 2006
someday
sa tuwing makakaisip ako ng series idea, ang una kong ginagawa ay ang proposal ko para sa cover layout. hindi ko alam kung bakit. siguro dahil mas visual akong tao.
over the years, may mangilan-ngilan na rin akong naisip na serye pero lahat nasa utak ko pa rin hanggang ngayon. isa pa lang ang natatapos ko. sapilitan pa dahil nagkasubuan na kaya kailangang kumpletuhin.
five is to one ang ratio ko. meaning out of five series ideas so far, isa pa lang ang okay na. ang saklap! ang sarap mag-isip ng plot/series idea pero ang hirap i-'beef up' para maging manuscript. pinangunguhan kasi ako ng halu-halong ek-ek kaya ganoon. at saka napaka-impatient ko pa. gusto ko isang upuan lang tapos ko na yung manuscript. ang kaso, hindi naman ako superhuman.
minsan inorasan ko ang sarili ko, 1000 words in an hour ang pinakamabilis ko. ibig sabihin, kung tatapusin ko ang isang libro i'll have to make like mel t. as in beinte-kuwatro oras kailangang naka-super glue ang mga daliri ko sa keyboard.
and so, dahil alam kong hindi ko naman matatapos noon at noon din yung libro, tinatamad na akong simulan. ewan! ang labo ng mental process ko. medyo baliko lang naman. but that's just the way it is with me.
ang tagal kong pinag-isipan kung ilalagay ko ba dito sa blog 'to yung mga layouts na nagawa ko. baka lang kasi magaya, maunahan pa ako (paranoid ba?) up to this point, while i'm typing this paragraph, i'm still unsure if im going to upload the pics or not. pero naaaliw kasi ako sa kanila kaya parang ang sarap i-share. hay naku. bahala na. ang manggaya di marunong mahiya sa sarili.
ewan ko ba naman kung bakit ito ang inaatupag. dapat kina-career ko ngayon ang pagsusulat. kahit bumabagyo, amoy ko pa din ang simoy ng pasko. tapos nadagdagan pa ng isa ang listahan ko ng mga inaanak (see previous post)... gusto kong kutusan ang sarili ko. toink.
over the years, may mangilan-ngilan na rin akong naisip na serye pero lahat nasa utak ko pa rin hanggang ngayon. isa pa lang ang natatapos ko. sapilitan pa dahil nagkasubuan na kaya kailangang kumpletuhin.
five is to one ang ratio ko. meaning out of five series ideas so far, isa pa lang ang okay na. ang saklap! ang sarap mag-isip ng plot/series idea pero ang hirap i-'beef up' para maging manuscript. pinangunguhan kasi ako ng halu-halong ek-ek kaya ganoon. at saka napaka-impatient ko pa. gusto ko isang upuan lang tapos ko na yung manuscript. ang kaso, hindi naman ako superhuman.
minsan inorasan ko ang sarili ko, 1000 words in an hour ang pinakamabilis ko. ibig sabihin, kung tatapusin ko ang isang libro i'll have to make like mel t. as in beinte-kuwatro oras kailangang naka-super glue ang mga daliri ko sa keyboard.
and so, dahil alam kong hindi ko naman matatapos noon at noon din yung libro, tinatamad na akong simulan. ewan! ang labo ng mental process ko. medyo baliko lang naman. but that's just the way it is with me.
ang tagal kong pinag-isipan kung ilalagay ko ba dito sa blog 'to yung mga layouts na nagawa ko. baka lang kasi magaya, maunahan pa ako (paranoid ba?) up to this point, while i'm typing this paragraph, i'm still unsure if im going to upload the pics or not. pero naaaliw kasi ako sa kanila kaya parang ang sarap i-share. hay naku. bahala na. ang manggaya di marunong mahiya sa sarili.
ang cute di ba?
postscript:ewan ko ba naman kung bakit ito ang inaatupag. dapat kina-career ko ngayon ang pagsusulat. kahit bumabagyo, amoy ko pa din ang simoy ng pasko. tapos nadagdagan pa ng isa ang listahan ko ng mga inaanak (see previous post)... gusto kong kutusan ang sarili ko. toink.
October 19, 2006
perk-me-upper
nagpunta kami sa duty free last saturday, umuwi kasi si marie galing sa NY. heniweyz, kasama sa mga biyayang natanggap ko ay isang canister ng nescafe taster's choice hazelnut coffee.
eto sya...
notice, it says on the label "makes 86 cups". susme! napangalahati ko na sya. samakatuwid nakaka-43 cups na ako in five days!! yay! that's 8plus cups a day. it's no wonder napaka-erratic na naman ng tulog ko nitong nagdaang mga araw. but what can i say? i love coffee!!!
eto sya...
notice, it says on the label "makes 86 cups". susme! napangalahati ko na sya. samakatuwid nakaka-43 cups na ako in five days!! yay! that's 8plus cups a day. it's no wonder napaka-erratic na naman ng tulog ko nitong nagdaang mga araw. but what can i say? i love coffee!!!
October 11, 2006
September 28, 2006
September 27, 2006
walang pamagat
Finally I was able to get my hands on a canson mi-teintes board. Sabi kasi 'yon daw ang bagay sa soft pastel. Sa NBS ako nakabili, sa pinaka-bottom shelf ng cartolina rack ko nakita. Medyo gusot na nga kasi luma na. Obvious na non-moving stock ng tindahan. Anyways, pinatulan ka pa din. Kaysa naman dumayo pa ako sa Recto. Doon lang kasi ang alam kong lugar na may art store.
So there I was merrily doodling on it. The TV was on but I wasn't really watching. Nakikinig lang ako ng news. Then a clip from "Deal or No Deal" was shown. I don't know what made me turn to look but I did. That was when I saw Ms. Edith (PHR editor in chief) jumping like crazy. She was one of the 'pala' of the contestant. Saka ko lang naalala, nakuwento na niya ang tungkol sa pagsali ng church org-mate niya sa show. Wala lang. Aliw kasi makakita ng kakilala sa TV.
That Tuesday when I went to the office and she told me and Claud about the deal or no deal thing. She also gave us an assignment of sorts. Pinagawa niya kami ng luvtxt. Kahapon ko lang ginawa at natapos yung akin! Yippee! Sana nga lang okay sya.
Pinag-isipan ko talaga kung ano'ng book ang pipiliin ko. Feeling ko kasi kailangan concrete yung conflict, hindi puwede ang character driven na story kasi limitado ang words. So I chose "Until You Came Along" Madali lang siyang gawin kasi buo na yung kuwento. Nahirapan lang ako kung paano ko didiskartehan para umiksi siya. Imagine trimming down 140,000 characters to just 5200 give or take. Kakabaliw!
Here's how I managed to do it
So there I was merrily doodling on it. The TV was on but I wasn't really watching. Nakikinig lang ako ng news. Then a clip from "Deal or No Deal" was shown. I don't know what made me turn to look but I did. That was when I saw Ms. Edith (PHR editor in chief) jumping like crazy. She was one of the 'pala' of the contestant. Saka ko lang naalala, nakuwento na niya ang tungkol sa pagsali ng church org-mate niya sa show. Wala lang. Aliw kasi makakita ng kakilala sa TV.
That Tuesday when I went to the office and she told me and Claud about the deal or no deal thing. She also gave us an assignment of sorts. Pinagawa niya kami ng luvtxt. Kahapon ko lang ginawa at natapos yung akin! Yippee! Sana nga lang okay sya.
Pinag-isipan ko talaga kung ano'ng book ang pipiliin ko. Feeling ko kasi kailangan concrete yung conflict, hindi puwede ang character driven na story kasi limitado ang words. So I chose "Until You Came Along" Madali lang siyang gawin kasi buo na yung kuwento. Nahirapan lang ako kung paano ko didiskartehan para umiksi siya. Imagine trimming down 140,000 characters to just 5200 give or take. Kakabaliw!
Here's how I managed to do it
Subscribe to:
Posts (Atom)